|
|
Pelagius’ Libellus fidei: Peter van Egmond, september 2007 - september 2011
De kritische tekst wordt voorzien van analyse en commentaar, met plaatsing in de historische en theologische context. Welke bronnen gebruikte Pelagius? In hoeverre was hij traditioneel, in hoeverre origineel? Hoe verhoudt zich de samenvatting die hij geeft van zijn geloof tot de kritiek van zijn tegenstanders? Werpt de geloofsbelijdenis nieuw licht op de samenhang van zijn denken? Hoe moeten we het verwijt beoordelen van Augustinus dat Pelagius zich in dit geschrift schuldig maakte aan misleiding? Hoe kan het geschrift worden geplaatst in het christologisch debat van de vijfde eeuw? Zijdelings wordt ook de Wirkungsgeschichte van de tekst verkend, aan de hand van citaten in de vroege en late Middeleeuwen. Het onderzoek naar de “Libellus fidei” is tot slot ook paradigmatisch bedoeld. Gestreefd wordt naar nieuwe doordenking van de methodologie van identificatie en toeschrijving van teksten, een thema dat het Pelagius-onderzoek van de afgelopen eeuw heeft beheerst. Ook heeft het onderzoek consequenties voor de houdbaarheid van eerdere toeschrijvingen van vijfde-eeuwse werken aan Pelagius, deels gedaan op grond van de “Libellus fidei”. Begeleiders:
U kunt hier doorklikken naar de mederwerkerspagina van Peter van Egmond . Het interuniversitair Centrum voor Patristische Studies (CPO) is een initiatief van |
Kritische editie van de geloofsbelijdenis “Libellus fidei”, een werk van Pelagius († na 418 A.D.) dat was bedoeld als verweerschrift om zijn orthodoxie aan te tonen bij paus Innocentius I. Het betreft het laatste werk van de tot ketter verklaarde Brit en markeert de climax van (de eerste fase van) de pelagiaanse strijd over de verhouding tussen genade en vrije wil. Het werk is overgeleverd in twee tradities, pseudo-Hieronymus en pseudo-Augustinus; de algemeen voorkomende aanname dat de eerste traditie de beste tekst herbergt, wordt op zijn houdbaarheid getoetst. Lees verder. 